فرمود ، باز گريست تا نابينا شد و خداوند مجددا او را بينا فرمود ، تا در مرتبه چهارم حقتعالى به او وحي فرمود : اى شعيب تا كى گريه ميكنى ( و مقصود تو از اين گريه چيست ) اگر از ترس جهنم است ، تو را ايمن گردانيدم ، و اگر براى شوق بهشت است آن را بر تو عطا و مباح نمودم . عرضكرد : خدايا تو ميدانى گريه من براى ترس از جهنم و شوق بهشت نيست بلكه محبت تو چنان در قلبم جاى گرفته كه نميتوانم صبر نمايم تا روزى كه تو را ملاقات كنم ، خطاب رسيد : اى شعيب اگر گريه تو براى محبت بمنست زود باشد كه كليم خودم موسى بن عمران را ( بفرستم نزد تو و ) خدمتگزار تو گردانم ( براى آنكه تا حدى موجب تسلى خاطر و سبب آرامش قلب تو گردد ) . مصنف ( شيخ صدوق ) گويد : مراد آن حضرت از اينكه گفته نميتوانم صبر نمايم تا روزى كه تو را ملاقات كنم ، شايد اين بوده كه پيوسته گريه ميكنم تا ببينم مرا حبيب خود گردانيده اى . باب پنجاه و دوم علت آنكه فرعون حضرت موسى را نكشت 1 - حديث كردند ما را . . . كه مردى از حضرت صادق عليه السّلام پرسيد چه كسى مانع شد كه فرعون حضرت موسى را نكشت با اينكه گفت : * ( ذَرُونِي أَقْتُلْ مُوسى ) * ، مانع نشويد تا بكشم موسى را . فرمود : پاكى ذات و فطرت و صحت نسبش ( كه اولاد زنا نبود ) مانعش شد زيرا پيغمبران و اولاد پيغمبران را نميكشد مگر زنازاده . باب پنجاه و سوم علت آنكه خداوند فرعون را در آب غرق فرمود 1 - حديث كردند ما را . . . از عبد الله بن عمر كه ميگفت در زمان ( سلطنت